Waar ik ook ben in de natuur, kijk ik eigenlijk altijd om me heen. Niet bewust op zoek naar iets groots of bijzonders, maar gewoon met de gedachte: zou ik hier iets mee kunnen maken?
Laatst verzorgde ik de paarden van de buren, omdat zij een weekend weg waren. Terwijl ik daar rondliep, zag ik ineens duizenden kleine groene appeltjes aan de bomen hangen. Van die stevige, frisse appeltjes die je misschien normaal voorbij zou lopen, maar waar ik meteen iets in zag.
Ik dacht: daar moet ik iets mee kunnen.
Dat is vaak hoe een creatie begint. Niet met een volledig plan, maar met een materiaal, een kleur, een vorm of een sfeer die me opvalt. Soms ligt het letterlijk voor je neus.
In dit geval hingen de appeltjes gewoon aan de boom, in grote aantallen, frisgroen en vol karakter.
Ik vind het sowieso mooi om in de keuken een decoratie te hebben staan die iets met eten te maken heeft. Dat voelt natuurlijk, huiselijk en een beetje seizoensgebonden. Eerder maakte ik al creaties met rode uien, sjalotjes en zelfs met onze eigen krielaardappeltjes. Juist die gewone materialen krijgen in een decoratief object ineens iets bijzonders.
Natuurlijk zijn dit soort natuurlijke producten niet voor altijd. Ze leven mee met de omgeving waarin ze staan. Appeltjes, uien of aardappeltjes zijn aan bederf onderhevig, dus je moet ze altijd even goed in de gaten houden. Toch kunnen veel van deze creaties verrassend lang mooi blijven. Vaak wel een kleine twee maanden, afhankelijk van de plek, temperatuur en luchtvochtigheid.
Voor mij hoort dat ook bij de charme. Een natuurlijke creatie hoeft niet altijd permanent te zijn. Soms is het juist mooi dat een object hoort bij een bepaald moment, een seizoen of een vondst uit de natuur.
De groene appeltjes zijn daar een mooi voorbeeld van. Eenvoudig, fris, natuurlijk en met een verhaal.
Precies zoals ik graag werk.
Laat een reactie achter